De R van Roeien met de riemen die je hebt (of niet?)

De R van Roeien met de riemen die je hebt (of niet?)

maart 1, 2021 0 Door papalavert

To laser, or not to laser — That is the question.

Een kort tongriempje bij onze jongste. Dat verdict kregen we mee op de kraamafdeling. Efkes afwachten wat dat zou geven met de borstvoeding, want die zou wel eens moeizaam én pijnlijk kunnen worden. Alleen… bleek dat niet het geval. Geen (al te erge) pijn bij mama, geen groeiproblemen door te weinig eten (integendeel, ‘t is “e goeike”, zoals ze bij ons zeggen). Wel een hartjestong, wat geklik en teruggeven.

Maar dan leest ge op een keer de waslijst aan mogelijke gevolgen op latere leeftijd: spraak-, slaap- en/of tandproblemen, migraine, niet kunnen tongzoenen (dat ontstemt mijn vaderhart iets minder dan de rest van de lijst), … Sleutelwoord: mogelijke. **zucht**

Eerste stap: tongoefeningen doen. Lokken, duwen, wrijven. Allemaal de revue gepasseerd en nog steeds deel van de dagelijkse routine. Resultaat: soepeler, maar nog niet wat het moet zijn.
Tweede stap: opinies verzamelen. Resultaat:

Vroedvrouw/lactatiedeskundige + uitvoerende arts: doen.
Huisarts + Kind & Gezin: niet doen.
Kennissen, collega’s, vrienden: de ene zegt dit, de andere dat.

Extra reden tot twijfel:

  • Ingreep = blijkbaar geen garantie op succes. Soms (heel soms) vergroeit die nest opnieuw!
  • Nazorg = drie weken de wondjes om de paar uur open wrijven. Daar kijken we niet naar uit natuurlijk. Al bij al hebben baby’s van Rosalijns leeftijd daar niet veel last van, maar toch.
  • Een tikkeltje egoïsme, want dat open wrijven moet ‘s nachts ook gebeuren, terwijl dat kind al best goed slaapt… en wij ook. Dju toch!

Wordt vervolgd…