Abracadabra

Abracadabra

oktober 30, 2021 0 Door papalavert

Een Halloweenfeestje in de eerste kleuterklas met de boodschap van de juf om creatief te zijn. Dat moet ge tegen Team Landen zeggen… En ook al zeiden we tegen mekaar “Dat doen we nie meer he…”; we weten dat het slechts een kwestie van tijd is. Tjaaaaaa…

Omdat de kindjes rond Heksje Mimi werkten en thema herfst nog maar net de revue gepasseerd was, werd het, jawel, Emmaline de toverkol. De outfit an sich hielden mama en Daddy eenvoudig: bestaande kleertjes, maar dan gepimpt met blaadjes en een spinnetje uit vilt, vakkundig op haar rolkraagpulleke genaaid door moederlief. De attributen waren “lichtjes” arbeidsintensiever (en eindigden met fysiek leed — meer daarover later)!

Eerste punt op de agenda: de bezem. Helemaal naturel, met takken, twijgjes én gekleurde blaadjes uit de tuin!

Allemaal samen: ooooooooooh! Hoor ik sommigen onder jullie denken: “Jamaar Dionel Petrel, zie ik daar nu zelfs een knik in die bezem om te zitten?” JAWEL! Zitcomfort mag nooit onderschat worden, zéker niet in hogere sferen! Waarom denkt ge dat wij zo graag met Emirates vliegen vlogen (*zucht*)?

Op naar de jack-o’-lanterns!

Grote Halloweenvierders zijn we zeker niet, maar een Halloweenpompoen staat hier alsnog jaarlijks op de planning. Aangezien de versie voor aan de voordeur nogal eng uitviel (een basisvereiste, want dat ding moet dit jaar de Grote Boze Wolf wel kunnen wegjagen als die het in z’n bolleke haalt om toch eens binnen te komen) besloot Daddy er dit jaar dan maar twee te maken. Behold!

Er werden geen tere kinderzieltjes getraumatiseerd bij het aanschouwen van de vriendelijke pompoencompagnon. Oef.

Last but not least: de heksenhoed. Het venijn zat ‘m in de staart, of beter, in het lijmpistool. Met een basisontwerp in een rest laminaatondervloer (applaus voor mama!) en zwarte + groene vilt haalden we dat onding nog eens van zolder. Bij één van de laatste lapjes liep het mis. Hopla, een belijmd lapke vilt op mijn broek. En wat is uw eerste (stomme) reflex? Dat ding pakken. KIEKEN! Resultaat: een mooie brandwonde op Daddy’s rechterduim. Permanent litteken? Nog niet geweten… Mama nam de verdere afwerking van de hoed voor haar rekening terwijl Daddy in de fauteuil zat te mokken. Zo gaat dat he.

Tof detail: toen madame Emmaline die dag van school kwam en we haar d’r supercoole heksenhoed presenteerden, kwam ze droog af dat ze liever als prinses verkleed wou gaan. Euh, IK DACHT HET NIET. Gelukkig was het enthousiasme ‘s anderendaags wél weer groot. Zie hier, onze kleine heks:

Happy Halloween!