De S van Sweet

De S van Sweet

juni 4, 2022 0 Door papalavert

“I don’t like it when Daddy’s gone! I don’t like you sleeping over there!”

Met die woorden maakte Emmaline (4) overduidelijk dat ze mijn nachtje in het ziekenhuis na de amandeloperatie maar niks vond. Gevolgd door — voor haar doen — zacht gesnik aan de ontbijttafel. Ocharme. Rosalijn (1) was iets minder emotioneel. Zolang zij haar stukske sandwich maar kreeg. En een beetje rap he. Places to go, children to knock over (meer daarover in een andere post)!

Aan de schoolpoort kwam na de standaardkus en -knuffel en “I’ll see you tomorrow morning then, pumpkin” het besef dat het “voor echt” was, dat ziekenhuisbezoekje. Geen traantjes (beetje cool blijven op school he, zeker als haar hartsvriendinnetje erop staat te kijken), wel een extra stevige knuffel met die kleine pollekes en nog eens neuze-neuze doen. Ah ja, want dat doen we ‘s avonds normaal gezien, maar vandaag… **smelt**

Groot was het jolijt dan ook toen bleek dat Daddy dankzij een vroeg operatie-uur en gunstige post-operatieve checks toch al naar huis mocht dezelfde dag! Heel begripvol ook, de ontvangst. Papa moet veel waterijsjes eten, want “you have a sore throat”, knikt Dr Emmaline serieus. Zij hoeft er dus geen. Mijn frêle lijfje van 15 kilo best even niet opheffen voor een knuffel? Geen probleem, papaatje. Dan schuiven we het opstapje tot bij u en geven we u een “big hug” op hoogte. **dubbele smelt**

Om af te sluiten met wat typerende girly-girly feedback: “I like you bracelet, Daddy.”

Thanks, sweetheart.