Over Pa(pa)

Enfin, Daddy eigenlijk.

Wij voeden onze dochtertjes Emmaline (°2018) en Rosalijn (°2021) namelijk tweetalig op. Vrouwlief spreekt Nederlands, ik Engels. Brits Engels. Awoert, alomtegenwoordige amerikanisering! Voor uw linkerwenkbrauw hogere regionen opzoekt: neen, ik ben niet tegen Amerikanen. Eén van mijn meest gekoesterde vriendschappen is zelfs met een lieftallige Minnesotan. Maar die Amerikaanse accenten? Hmz. Niet aan mij besteed.

In het dagdagelijkse leven lever ik als lector Engels aan Hogeschool PXL (Hasselt) dezelfde taalkundige titanenstrijd ter bevordering van 1) de Britse/Amerikaanse tongval (Consequent zijn is de boodschap, mannekes!) en 2) het culturele gedachtegoed van onze westerburen (minus Brexit) en westerwesterburen (minus Trump).

Thuis vertaalt zich dat in bv. nappies i.p.v. luiers, een evenwicht zoeken tussen sweetie (+) en muppet (-), af en toe winkeldaren i.p.v. winkelhieren (een bezoekje aan Londen stond elk jaar op de planning tot brolcorona kwam piepen), en vreemde blikken wanneer Daddy Nederlands praat (tegen mama).

Such fun!

Absoluut! Maar op fun en creativiteit zijn we in ons huishouden sowieso niet karig. Mama buigt zich in haar vrije tijd met een smile over haar naaimachine (zie mama’s blog), Daddy is naast de kok (inclusief een eigen website met lactosevrije recepten: www.plofknook.be) ook de pianospeler, (tot nader order ongepubliceerde) verhaaltjesschrijver, moestuinier en sporadische schilder des huizes. Aan activiteiten doorgaans geen gebrek, met andere woorden.

Bijgevolg heeft Emmaline op haar bijna-3 al een flink aantal tentoonstellingen, binnen- en buitenlandse reisjes, creatieve/culinaire uitspattingen en een mooi paar tuinbottekes achter de kiezen — en tenen, wat dat laatste betreft.

En nu nog een papablog erbij?

Ja! Wie het bloglandschap door een vaderlijke bril bekijkt, ziet immers de ene mama na de andere de revue passeren, maar de papa’s… Meh. Niet dat al die moeders niks tofs/nuttigs/… te vertellen hebben, maar ge gaat mij niet vertellen dat die papa’s allemaal in de zetel liggen met een Jupiler in de hand, zonder om te kijken naar hun kroost. Die tijd is écht wel voorbij.

En wat mogen we hier zoal verwachten?

De inspiratie van het moment! Anekdotes, opvoedkundige struikelblokken en succesverhalen, geklaag en gezaag, en wie weet, een rijmpje af en toe. Voorlopig hou ik het op een handvol categorieën:

  • Het PAPAlfabet: het A tot Z des vaderschaps, gebaseerd op de dagdagelijkse realiteit. Of de maandelijkse, afhankelijk van hoeveel drama er geweest is.
  • Papaprojectjes: culinaire en andere creaties om samen met de kinders te ondernemen!
  • Speeltijd: alleen de absolute toppers (te tellen vanaf vandaag) krijgen hier een plaatsje ^^
  • Tussendoortjes: al de rest

Soms heeft een papa nood aan bevestiging (“Ben ik nu abnormaal bezig of is de wereld gewoon zot geworden?”), e-stoom afblazen (“Ge raadt nooit wat ze mich vandaag heeft uitgezet!”), of een rondje stoefen (“Ziet ne keer hoe flink ze haar Britse O uitspreekt!”). Pa palavert kan daar hopelijk zijn steentje aan bijdragen. Papa’s en mama’s overal, kom er dus gezellig bij! Alleen is maar alleen hé.

À propos. Over “alleen” gesproken…

Op 17 januari heeft onze tweede spruit onze familiale moestuin vervoegd! Lang leve Rosalijntje!
(Wat mij betreft, mag er nog ééntje bij. Vrouwlief wacht nog even af om daar te enthousiast over te doen.)